اسم

قومنی

(مَ) [ = قومینی، معر. ] (اِ.) شرابی که از آرد جو و آرد ارزن و غیره سازند، بوزه.

    قومیت

    (قُ یَّ) [ ع. قومیه ] (اِمص.) اشتراک گروهی از مردم در تاریخ و زبان و آداب و رسوم که عامل پیوند و اتحاد بین آنان است.

      قوه

      (قُ وِّ) [ ع. قوه ] (ا ِ.)
      ۱- نیرو، انرژی، قدرت.
      ۲- آمادگی ذهنی، استعداد.
      ۳- هر کدام از توانایی‌های ذهنی یا جسمی انسان.
      ۴- از نظر سیاسی هر یک از سه نهاد حکومتی: قوه مقننه، قضاییه و مجریه.

        قوطه

        (طَ یا طِ) [ ع. قوطه ] (اِ.) گوجه فرنگی.

          قوطی

          [ تر. ] (اِ.)
          ۱- ظرفی برای نگه داری یا حمل چیزی به شکل هندسی منظم با ته مسطح.
          ۲- جعبه، به ویژه جعبه کوچک. ؛توی ~ هیچ عطاری پیدا نشدن بسیار عجیب و غیرمنتظره بودن.

            قوقسی

            (قُ قُ) (اِ.) = ققسی: هر یک از برچه‌های میوه انار را گویند که به وسیله پرده نازک سفید رنگ سلولزی احاطه شده و از برچه مجاور مجزا شده‌است و حاوی دانه‌های انار است، یک تکه انار پوست کنده.

              قول

              (قُ) [ ع. ] (اِ.)
              ۱- سخن، کلام، گفتار.
              ۲- آواز، گفتار ملحون. ج. اقوال.

                قول نامه

                (قُ. مِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) ورقه‌ای که خریدار و فروشنده به یکدیگر دهند پیش از معامله قطعی تا در فاصله بین قول و معامله قطعی، فروشنده مورد معامله رابه دیگری نفروشد و خریدار سر موعد آن را بخرد.

                  پیمایش به بالا