اسم

قهوه چی

(~.) [ ع – تر. ] (اِفا.) آن که قهوه – خانه را اداره می‌کند، آبدارچی.

    قنبل

    (قَ بَ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- گروه مردم.
    ۲- رمه اسب. ج. قنابل.

      قنبله

      (قَ بَ لَ یا لِ) [ ع. قنبله ] (اِ.) گلوله.

        قند

        (قَ) (اِ.) معرب کند؛ جسم جامد سفید رنگ و شیرین حاصل از شیره چغندر قند یا شکر که به آسانی در آب حل می‌شود. مجازاً: هر چیز بسیار شیرین. ؛ ~توی دل کسی آب شدن کنایه از: بسیار خشنود و خوشحال شدن.

          قنداق

          (قُ) [ تر. ] (اِ.)
          ۱- دسته تفنگ.
          ۲- پارچه‌ای که نوزاد را در آن می‌پیچند.

            قندران

            (قَ دَ) (اِ.) شیرابه مترشح از ساقه شنگ را گویند که بر اثر قطع ساقه گیاه ترشح می‌شود و در برابر هوا انجماد پیدا می‌کند و در ده‌ها زنان و دختران مانند سقز آن را می‌جوند، قندرون.

              قندز

              (قُ دِ) [ معر. ] (اِ.) کهن دژ، قلعه قدیمی و مستحکم.

                پیمایش به بالا