اسم

قصیل

(قَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- هرآنچه از کشت مانند بوته جو که سبز آن درو شود برای خوراک چهارپایان.
۲- جماعت، گروه.

    قضاء

    (قَ) [ ع. ]
    ۱- (مص ل.) به جا آوردن، گزاردن.
    ۲- داوری کردن.
    ۳- (اِ.) حکم، فرمان.
    ۴- سرنوشت، تقدیر.

      قصبچه

      (قَ صَ چِ) [ ع – فا. ] (اِ.) پارچه‌ای از قسمی کتان.

        قصبه

        (قَ صَ بِ) [ ع. قصبه ] (اِ.) آبادی بزرگ که از چند ده تشکیل شده باشد. ج. قصبات.

          قصد

          (قَ) [ ع. ]
          ۱- (مص ل.) اراده کردن.
          ۲- (اِ مص.) میانه روی.
          ۳- از روی عمد و غرض.

            قصر

            (قَ) [ ع. ] (اِ.) کوتاهی، سستی.

              قصر

              (~.) [ ع. ] (اِ.) کاخ، کوشک. ج. قصور.

                قصر

                (قَ صَ) [ ع. ]
                ۱- (مص ل.) کوتاه بودن.
                ۲- (اِمص.) کوتاهی، مق. طول، درازی.

                  پیمایش به بالا