اسم

(قِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- آبراهه.
۲- سرشت، طبیعت.
۳- پیه.
۴- گوشت پخته و سرخ شده.

(قَ) [ تر. ] (اِ.) آلت فلزی دندانه دار که بر بدن چارپایان می‌کشند.

(قِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- بهره و نصیب.
۲- جزیی از کل. ج. اقسام.

(قَ سَ) [ ع. ] (اِ.) سوگند. ج. اقسام.

(قِ مَ) [ ع. قسمه ] (اِ.)
۱- بهره، نصیب.
۲- جزء.
۳- سرنوشت، تقدیر.

(قَ س) [ ع. ]
۱- (ص.) جمیل، زیبا.
۲- بخش کننده.
۳- (اِ.) نصیب، بهره.

(قَ گَ) (اِ.)
۱- خفتان، لباس جنگ.
۲- نهالی، توشک. کژاغند و قزاگند و کزاگند و کجاکند نیز گفته می‌شود.

(قَ وَ یا وِ) (اِ.) = قژاوه: کجاوه، مجمل.

(قِ زِ) [ تر. ] (اِ.) سرخ، قرمز.