اسم

(قُ مِ) [ تر. ] (اِ.) گوشتی که آن را خرد و در روغن تفت می‌دهند تا بتوان برای مدتی آن را نگه داری و استفاده کرد.

(قُ) [ تر. ] (اِ.) مخلوطی از کاه و جو و یونجه که به اسب دهند.

(قَ رْ) [ ع. ] (اِ.) یک دوره صد ساله. ج. قرون.

(~.) [ ع. ] (اِ.)
۱- شاخ، سرون.
۲- تندی سر مردم که به منزله جای سرون جانور است، زبر سر.
۳- گیسو، موی بافته.
۴- نوک مو.
۵- سر کوه.
۶- کرانه قرص آفتاب و بالای آن.
۷- آن چه نخست پیدا شود از شعاع آفتاب.
۸- رئیس قوم، مهتر.

(قَ رَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- شتری که آن را با شتر دیگر به هم بسته باشند.
۲- ریسمانی که با آن دو شتر ببندند.
۳- ترکش.
۴- شمشیر.
۵- تیز.

(قِ طَ عَّ) [ ع. ] (اِ.) چیز اندک، شی ء قلیل.

(قُ طَ) [ معر. ] (اِ.) معرب کرته، نیم – تنه، جامه کوتاه.

(قُ عِ) [ ع. قرعه ] (اِ.) آنچه که با آن فال بزنند.

(قِ فَ یا فِ) [ ع. قرفه ] (اِ.)
۱- پوست درخت و جز آن.
۲- پوست درختی است شبیه به دارچین، دارچین.