اسم

(قَ) [ ع. ]
۱- (ص.) مقروض.
۲- (اِ.) شعر

(قَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- همسر، همدم.
۲- یار.
۳- نزدیک. ج. قرنا(ء)، اقران.

(قَ نِ) [ ع. قرینه ] (اِ.)
۱- زوجه.
۲- علامت واثر.
۳- شبیه.
۴- علامت و نشانه‌ای که دلیلی باشد برای پی بردن به چیزی.

(قَ یِ) [ ع. قریه ] (اِ.)
۱- ده، دهکده.
۲- شهر. ج. قری.

(قَ طُ) [ معر. ] (اِ.) عقل، فهم، هوش.

(قَ یِّ) [ ع. قرنیه ] (اِ.) لایه شفافی که در جلو چشم قرار دارد و نور را از خود عبور می‌دهد.

(قُ مِ) [ تر. ] (اِ.) گوشتی که آن را خرد و در روغن تفت می‌دهند تا بتوان برای مدتی آن را نگه داری و استفاده کرد.

(قُ) [ تر. ] (اِ.) مخلوطی از کاه و جو و یونجه که به اسب دهند.

(قَ رْ) [ ع. ] (اِ.) یک دوره صد ساله. ج. قرون.