فواد
(فُ) [ ع. فؤاد ] (اِ.) دل، قلب ؛ ج. افئده.
(فِ نُ مِ نُ لُ) [ فر. ] (اِ.) تحقیق فلسفی درباره پدیدههایی که به روح ما عرضه میشود و شرح و بیان آنها.
(فِ یا فَ) [ طبر. ] (اِ.)
۱- چوب پهنی که کشتی بانان بدان کشتی را رانند.
۲- آهنی بیل مانند که در میان آن چوبی و بر دو طرف وی ریسمانی بندند. یک شخص سر چوب را و دو کس دیگر هر یک ریسمان را به دست گیرند و زمین شیار کرده را بدان هموار سازند. مجرفه، پل کش، فهد.
۳- تختهای که برزیگران بدان زمین را هموار کنند.