اسم

(فَ دَ) (اِ.) ابزاری فلزی که در آن سنگ مخصوص تعبیه کرده‌اند و با آن آتش روشن کنند.

(فَ لَ یِّ) [ معر. ] (اِ.) اشعار و ترانه‌هایی که به زبان‌ها و لهجه‌های محلی و روستایی سروده شده.

(فَ نَ) [ تر. فنار. ] (اِ.) ابزار فلزی پیچ در پیچ که دارای قوه ارتجاعی است.

(فَ هْ) [ ع. ] (مص م.)
۱- درک کردن، دریافتن.
۲- (اِمص.) درک، دریافت.
۳- (اِ.) نیروی فهم و ادراک. جِ افهام.

(فِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- حوضچه‌ای در کشتی که زهاب آب‌های کشتی در آن جمع گردد.
۲- بشکه‌ای در کشتی که در آن آب شیرین ریزند.
۳- کاسه‌ای که بدان آب شیرین تقسیم کنند؛ ج. فناطیس.

(فِ هَ یا هِ) (اِ.) چوبی که کشتی بانان بدان کشتی رانند، پاروی کشتی.

(فَ نَ) (اِ.) جانوری است شبیه روباه که پوستش سرخ رنگ و قیمتی می‌باشد.

(فَ نْ) (اِ.) زالو.

(فَ نَ) [ ع. ] (اِ.) شاخه درخت، شاخه نرم و باریک. ج. افنان.

(فِ نُ مِ) [ فر. ] (اِ.)
۱- آنچه که به وسیله حواس یا ضمیر انسان درک شود.
۲- امر طبیعی، پدیده، نمود.
۳- امری غیر عادی و نادر.