اسم

(فُ رُ) (اِ.) گیاهی است تلخ که جوشانده آن برای پیچش شکم مفید است.

(فَ رَ) [ ع. ] (اِ.) اسب.

(فُ ژُ) [ فر. ] (اِ.) حالتی که شخص برخلاف میل مجبور به انجام یا ترک فعلی شود، قوه قهریه، زور و فشار به گونه‌ای که نتوان از آن اجتناب کرد.

(فُ) [ ع. ] (اِ.) جِ فارس.

(فَ رَ) (اِ.) = فرسب:
۱- شاه تیره، چوب بزرگی که در ساختن سقف خانه به کار می‌رود.
۲- پارچه‌های رنگارنگ که در نوروز و جشن‌های دیگر در و دیوار دکان‌ها و خانه‌ها را بدان آرایش کنند.

(فِ رِ تَ) (اِ.) پرستو.

(~.) [ ع. ] (اِ.) معرب فرزین، مهره وزیر در شطرنج.

(فَ زَ جَ یا جِ) [ معر. ] (اِ.) آن چه زنان به خود برگیرند؛ شیاف، شافه، پرزه، پرزگ نیز گویند.