اسم

(فَ رْ سَ) [ معر. ] (اِ.) نک فرسنگ.

(~. بَ) (اِ.) مهره‌ای که پشتیبان وزیر (فرزین) باشد.

(فُ رُ) (اِ.) گیاهی است تلخ که جوشانده آن برای پیچش شکم مفید است.

(فَ رَ) [ ع. ] (اِ.) اسب.

(فُ ژُ) [ فر. ] (اِ.) حالتی که شخص برخلاف میل مجبور به انجام یا ترک فعلی شود، قوه قهریه، زور و فشار به گونه‌ای که نتوان از آن اجتناب کرد.

(فُ) [ ع. ] (اِ.) جِ فارس.

(فَ رْ دَ) (اِ.) = فردرد: چوبی که پشت در می‌انداختند تا در باز نشود.

(~.) (اِ.) سبزی ای که در غایت تری و طراوت باشد. فرزد، فریز، فریس، فرزه، پریز، فریژ و فریج نیز گفته می‌شود.