اسم

فتوح

(فُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) به دست آمدن غیر منتظره چیزی.
۲- (اِمص.) گشایش.
۳- گشایش حالی که به سالک در مراحل سلوک دست دهد.
۴- (اِ.) نذر، مال یا چیزی که نذر عارف و سالک کنند.

    فتوح

    (~.) [ ع. ] (اِ.) جِ فتح ؛ پیروزی‌ها، گشایش‌ها.

      فتوحات

      (~.) [ ع. ] (اِ.) جِ فتوح.
      ۱- پیروزی -‌ها، فتح‌ها.
      ۲- شهرهایی که با جنگ تصرف شده‌است.

        فتراک

        (فِ) (اِ.) ترک بند، تسمه و دوالی که از عقب زین اسب می‌آویزند و با آن چیزی را به ترک می‌بندند.

          فتال

          (فَ یا فِ)
          ۱- (اِمص.) از هم گسستن، بریدن.
          ۲- شکستن.
          ۳- در ترکیب با برخی واژه‌ها معنای از هم پاشنده، پراکنده کننده می‌دهد.

            فتح

            (فَ تْ) [ ع. ]
            ۱- (مص م.) باز کردن، گشودن.
            ۲- تسخیر کردن، پیروز شدن.
            ۳- (اِ مص.) گشایش.
            ۴- پیروزی.

              فتحه

              (فَ حِ) [ ع. فتحه ] (اِ.) علامت حرکت فتح که بالای حرف گذاشته می‌شود، زبر؛ ج. فتحات.

                پیمایش به بالا