اسم

غنا

(غِ) [ ع. غناء ]
۱- (اِمص.) آوازخوانی.
۲- (اِ.) آواز خوش و طرب انگیز، سرود، نغمه.

    غمز

    (غَ مْ زْ) [ ع. ]
    ۱- (مص ل.) با چشم و ابرو اشاره کردن.
    ۲- سخن چینی کردن.
    ۳- (مص م.) آشکار کردن راز کسی.
    ۴- (اِ.) ناز و کرشمه.

      غمزه

      (غَ زِ) [ ع. غمزه ]
      ۱- (مص ل.) یک بار با چشم یا ابرو اشاره کردن.
      ۲- (اِمص.) اشاره با چشم و ابرو.
      ۳- پلک زدن از روی ناز و کرشمه.

        غمض

        (غَ ضْ) [ ع. ]
        ۱- (مص م.) آسان گرفتن بر کسی.
        ۲- چشم پوشی کردن.
        ۳- (اِمص.) آسان گیری.
        ۴- چشم پوشی.

          غمنامه

          (~. مِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) نوشته‌ای که در آن رنج‌ها یا غم‌ها شرح داده شده‌است، تراژدی.

            غموض

            (غُ) [ ع. ]
            ۱- (مص ل.) هامون شدن زمین.
            ۲- دور معنی و باریک شدن سخن.
            ۳- (اِمص.) پوشیدگی علم و هنر، مشکل هر فن.

              غموضت

              (غُ ضَ) [ ع. غموضه ]
              ۱- (مص ل.) پوشیده شدن سخن و درک نشدن معنای آن.
              ۲- (اِمص.) پوشیدگی سخن.

                غمار

                (غَ یا غُ) [ ع. ] (اِ.)
                ۱- گروه مردم.
                ۲- انبوهی، بسیاری.

                  پیمایش به بالا