اسم

غمد

(غِ) [ ع. ] (اِ.) نیام شمشیر، غلاف تیغ.

    غمره

    (غَ رَ) [ ع. غمره ] (اِ.)
    ۱- شدت، سختی.
    ۲- انبوهی مردم.

      غمار

      (غَ یا غُ) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- گروه مردم.
      ۲- انبوهی، بسیاری.

        غمار

        (غَ) [ ع. ] (اِ.) جِ غمر و غمره ؛ سختی‌ها، درشتی‌ها.

          غمازک

          (غَ مّ زَ) [ ع – فا. ] (اِمصغ.) چوبکی که بر ریسمان قلاب و شست ماهیگیری بندند و در آب اندازند و آن چوبک به آب فرو نرود و هرگاه ماهی به قلاب آویزد، آن چوبک فرو رود و معلوم شود که ماهی به قلاب آویخته‌است.

            غلو

            (غُ لُ وّ) [ ع. ]
            ۱- (مص ل.) از حد گذشتن.
            ۲- (اِمص.) تجاوز، مبالغه.
            ۳- در شعر، بیان اغراق آمیز صفتی که در واقعیت محال و غیرممکن باشد.

              غلوق

              (غُ) (اِ.) عوارضی که برای پذیرایی مأموران رسمی گرفته می‌شود.

                غلیان

                (غَ لَ) [ ع. ]
                ۱- (مص ل.) به جوش آمدن.
                ۲- (اِمص.) جوشش.
                ۳- هیجان، جوش و خروش.
                ۴- تبدیل مایع به بخار.

                  غلیج

                  (غَ) (اِ.)
                  ۱- بیلی که با آن زمین را هموار کنند.
                  ۲- بتی که تراشند.

                    پیمایش به بالا