(غَ مَ) (اِ.) ارزن پخته به چربی یا به گوشت.
(غُ رُ بِ) ۱- (اِمص.) غرنبیدن. ۲- (اِ.) آواز مهیب.
(غُ رُ بِ) ۱- (اِمص.) غرنبیدن. ۲- (اِ.) بانگ و فریاد، خروش.
(~.) (اِ.) خِرخِره، گلو، نای گلو.
(غَ غَ ش) (اِ.) جنجال، غوغا.
(غُ فَ) (اِ.) = گرفج: هر هیزمی که زود آتش در آن افتد.
(غُ فِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- بالاخانه، بام. ۲- اتاق یا قسمتی مجزا از یک سالن.
(غُ رُ) [ تر. ] (اِ.) نک قرق.
(غَ) [ ع – فا. ] (اِمر.) جای غرق شدن، جای عمیق در آب. مق. پایاب.
(غَ دِ) (اِ.) گردونه چوبین.
