اسم

غار

[ ع. ] (اِ.) درختچه‌ای است از تیره گل سرخیان و از دسته بادامی‌ها که منشأ آن را نواحی غربی آسیا (قفقازیه و ایران) ذکر کرده‌اند ولی امروزه این گیاه را یا به جهت استفاده‌های دارویی آن یا به جهت زینت در غالب نقاط دنیا می‌کارند. برگ‌هایش متناوب، ساده، بی کرک، شفاف و دندانه دار با فاصله زیاد و دارای دم برگ کوتاه است. درازی برگ آن بین ۱۰ تا ۲۰ سانتیمتر و پهنایش ۴ تا ۸ سانتیمتر است. میوه اش شفت و سیاه رنگ و دارای یک دانه و به ندرت دو دانه‌است. از برگ غار در پزشکی آب مقطر لوریه سریز تهیه می‌کنند که به مصارف دارویی می‌رسد؛ برگ بو، غار گیلاس، غار شیخی، غار کرزی نیز نامیده می‌شود.

    غارب

    (رِ) [ ع. ]
    ۱- (اِفا.) غروب کننده.
    ۲- (اِ.) کوهان شتر.

      غارت

      (رَ) [ ع. غاره ] (اِ.) چپاول کردن، به تاراج بردن.

        غارج

        (رِ) (اِ.) شرابی که به وقت صبح نوشند.

          عیوق

          (عَ یُّ) [ ع. ] (اِ.)
          ۱- نام ستاره‌ای نورانی در صورت فلکی ارابه ران در امتداد کهکشان راه شیری.
          ۲- نماد فاصله و دوری.

            عیون

            (عُ) [ ع. ] (اِ.) جِ عین ؛ چشم‌ها.

              عیب

              (عَ یا ع) [ ع. ] (اِ.) نقص، نقیصه. ج. عیوب.

                عیبه

                (عَ یا ع بِ) [ ع. ] (اِ.)
                ۱- کیسه چرمی.
                ۲- جامه دان.
                ۳- صندوق.

                  عید

                  (ع) [ ع. ] (اِ.) جشن، روز جشن، روزی که فرخنده و مبارک است.

                    پیمایش به بالا