وثاقت
(وَ قَ) [ ع. وثاقه ] (اِمص.)
۱- استحکام، استواری.
۲- موثقی، معتمدی.
(وَ) (اِ.) وسیلهای است برای صید ماهی مرکب، از یک حلقه فلزی که در ته آن کیسهای توری قرار دادهاند و دسته دراز چوبی دارد و توسط یک تن در رودخانه انداخته میشود و بعد بالا آورده میشود.
[ فر. ] (اِ.) گیاهی است بالا رونده از تیره ثعلب دارای میوهای با جدار ضخیم و گوشت دار با بویی بسیار قوی و مطبوع و معطر با طعمی کمی شیرین که در شیرینی – پزی استفاده میشود.
[ فر. ] (اِ.) ماده معطری که به شکل بلورهای ریز سوزنی شکل سفید رنگ سطح خارجی وانیل را پوشانده و به علاوه از پوست میوه و سایر انساج گیاه وانیل استخراج میشود و پس از تبلور به شکل سوزنهای ریز سفید کوچک درمی آید، بسیار معطر و دارای طعم سوزانندهاست.