اسم

(عِ) [ ع. ] (اِ.) جِ عمارت.

(عِ رَ) [ ع. عماره ]
۱- (مص م.) بنا کردن، آباد کردن.
۲- (اِمص.) آبادانی، تعمیر.
۳- (اِ.) ساختمان. ج. عمارات.

(عَ) [ ع. عَمّاریه ] (اِ.) کجاوه، محمل، هودج.

(عُ لا) [ ع. ] (اِ.) شرف، رفعت، بزرگواری.

(~.) (اِ.) فرقه‌ای که خدا را با نام علی خواند.

(عُ لْ) [ ع. ]
۱- (ص.) جای بلند.
۲- (اِ.) آسمان.
۳- سر کوه.

(عُ مُ خَ دَّ رِ) [ ع. ] (اِ.) زن والامقام.

(ع لُِ) [ ع. عله ] (اِ.) نک علت. ؛حروف ~الف، واو، یا ء.

(عِ یا عَ یا عُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- بلندترین و بهترین چیز.
۲- جای بلند، بالا.