اسم

علماء

(عُ لَ) [ ع. ] (اِ. ص.) جِ علیم ؛ دانایان، دانشمندان.

    عله

    (ع لُِ) [ ع. عله ] (اِ.) نک علت. ؛حروف ~الف، واو، یا ء.

      علو

      (عِ یا عَ یا عُ) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- بلندترین و بهترین چیز.
      ۲- جای بلند، بالا.

        علو

        (عُ لُ وّ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) بالا رفتن.
        ۲- بلند قدر شدن، مرتبه یافتن.
        ۳- (اِمص.) بزرگی، بلندی قدر.

          علوفه

          (عُ فِ) [ ع. علوفه ] (اِ.) خوراک چهار – پایان.

            علوم

            (عُ) [ ع. ] (اِ.)
            ۱- جِ علم.
            ۲- مجموعه علم‌های تجربی.

              علک

              (عِ) [ ع. ] (اِ.) سقز، هر صمغی که در دهان بجوند.

                علاوه

                (عِ یا عَ وِ) [ ع. علاوه ] (اِ.) سرباری، مازاد، اضافه.

                  علایم

                  (عَ یِ) [ ع – علائم. ] (اِ.) جِ علامت ؛ نشانه‌ها.

                    علت

                    (عِ لَّ) [ ع. عله ] (اِ.)
                    ۱- بیماری، ناخوشی.
                    ۲- سبب، انگیزه.
                    ۳- عذر، بهانه. ج. علل.

                      پیمایش به بالا