اسم

عقار

(عُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- اثاث خانه.
۲- مال برگزیده.
۳- می‌، شراب.

    عقل

    (عَ) [ ع. ]
    ۱- (مص م.) دریافتن، فهمیدن.
    ۲- (اِ.) نیروی ادراک. ؛~ کل بسیار دانا و خردمند. ؛~ سلیم اندیشه و دریافت انسان سالم و طبیعی. ؛~ کسی پاره سنگ برداشتن کنایه از: کم عقل و سبک مغز بودن. ؛~ مردم در چشمشان است کنایه از: ظاهربینی مردم.

      عقار

      (عَ قّ) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- درخت.
      ۲- گیاهی که برای مداوا به کار رود.
      ۳- ماده دارویی که به منظور معالجه مرضی تجویز گردد، دوا (مطلقاً)؛ ج. عقاقیر.

        عقارب

        (عَ رِ) [ ع. ] (اِ.) جِ عقرب.
        ۱- عقرب‌ها.
        ۲- شداید.
        ۳- سخن چینی‌ها.

          عقاقیر

          (عَ) [ ع. ] (اِ.) جِ عقار؛ داروها، گیاهان دارویی.

            عقال

            (عِ) [ ع. ] (اِ.)
            ۱- ریسمانی که با آن زانوی شتر را می‌بندند.
            ۲- رشته‌ای که مردان عرب دور سر می‌بندند.

              عفج

              (عِ) [ ع. ] (اِ.) روده‌ای که طعام از معده در آن داخل گردد؛ ج. اعفاج.

                عقبه

                (عَ قَ بِ) [ ع. عقبه ] (اِ.)
                ۱- گردنه، راه سخت کوهستانی.
                ۲- کنایه از: کار سخت و دشوار. ج. عقبات.

                  عفریت

                  (عِ) [ ع. ] (اِ.) موجودِ زشت و ترسناک، دیو، غول. ج. عفاریت.

                    پیمایش به بالا