اسم

(عَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- اسباب و اثاث خانه.
۲- مِلک و زمین زراعتی. ج. عقارات.

(عَ عَ) [ ع. ] (اِ.) عکُه، زاغ.

(عُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- اثاث خانه.
۲- مال برگزیده.
۳- می‌، شراب.

(عَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) دریافتن، فهمیدن.
۲- (اِ.) نیروی ادراک. ؛~ کل بسیار دانا و خردمند. ؛~ سلیم اندیشه و دریافت انسان سالم و طبیعی. ؛~ کسی پاره سنگ برداشتن کنایه از: کم عقل و سبک مغز بودن. ؛~ مردم در چشمشان است کنایه از: ظاهربینی مردم.

(عَ قّ) [ ع. ] (اِ.)
۱- درخت.
۲- گیاهی که برای مداوا به کار رود.
۳- ماده دارویی که به منظور معالجه مرضی تجویز گردد، دوا (مطلقاً)؛ ج. عقاقیر.

(عَ رِ) [ ع. ] (اِ.) جِ عقرب.
۱- عقرب‌ها.
۲- شداید.
۳- سخن چینی‌ها.

(عَ) [ ع. ] (اِ.) جِ عقار؛ داروها، گیاهان دارویی.

(عِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- ریسمانی که با آن زانوی شتر را می‌بندند.
۲- رشته‌ای که مردان عرب دور سر می‌بندند.

(عَ یِ) [ ع. عقائد ] (اِ.) جِ عقیده.

(عِ) [ ع. ] (اِ.) روده‌ای که طعام از معده در آن داخل گردد؛ ج. اعفاج.