اسم

عطن

(عَ طَ) [ ع. ] (اِ.) خوابگاه چهارپایان در نزدیکی آب.

    عطارد

    (عُ رُ یا رِ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- تیر؛ کوچک ترین سیاره منظومه شمسی و نزدیک ترین سیاره به خورشید.
    ۲- در اساطیر یونان، رب النّوع نویسندگی.
    ۳- در ادب فارسی دبیر فلک است.

      عطایا

      (عَ) [ ع. ] (اِ.) جِ عطیه ؛ بخشش‌ها، هدیه‌ها.

        عطب

        (عَ طَ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) هلاک شدن.
        ۲- (اِمص.) هلاک، تباهی.

          عطب

          (عَ یا عُ طُ) [ ع. ] (اِ.) پنبه.

            عطر

            (عِ یا عَ طْ) [ ع. ] (اِ.) بوی خوش.

              عصیر

              (عَ) [ ع. ] (اِ.) شیره و چکیده چیزی.

                عض

                (عَ ضّ) [ ع. ]
                ۱- (مص م.) گزیدن، به دندان گرفتن.
                ۲- (اِ.) سختی روزگار.

                  عضاده

                  (عِ دَ یا دِ) [ ع. عضاده ] (اِ.)
                  ۱- جانب هر چیز.
                  ۲- ناحیه.
                  ۳- هر یک از دو چوب که در دو جانب در نصب کنند.
                  ۴- معاون، یاور.
                  ۵- قطعه‌ای است مستطیلی که بر پشت اسطرلاب الصاق شده و آن را به جهت احکام به گردش درآورند.
                  ۵- خط کشی است از چوب یا فنر که می‌تواند دور یکی از نقاط خود بچرخد و قطعه دیگر آن در حول صفحه مدرجی دوران کند.

                    پیمایش به بالا