عض
(عَ ضّ) [ ع. ]
۱- (مص م.) گزیدن، به دندان گرفتن.
۲- (اِ.) سختی روزگار.
(عِ دَ یا دِ) [ ع. عضاده ] (اِ.)
۱- جانب هر چیز.
۲- ناحیه.
۳- هر یک از دو چوب که در دو جانب در نصب کنند.
۴- معاون، یاور.
۵- قطعهای است مستطیلی که بر پشت اسطرلاب الصاق شده و آن را به جهت احکام به گردش درآورند.
۵- خط کشی است از چوب یا فنر که میتواند دور یکی از نقاط خود بچرخد و قطعه دیگر آن در حول صفحه مدرجی دوران کند.
(عَ) [ ع. عطاء ]
۱- (مص م.) بخشیدن.
۲- (اِمص.) بخشش، دهش.
۳- (اِ.) آن چه که بخشیده شود؛ ج. عطیه.