اسم

(عُ عُ) [ ع. ] (اِ.) دنبالچه ؛ ج. عصاعص.

(عُ) [ ع. ] (اِ.) گنجشک. ج. عصافیر.

(عِ صْ مَ) [ ع. عصمه ]
۱- (اِمص.) پاک دامنی، نگاهداری نفس از گناه و خطا.
۲- (اِ.) فرشته اجتناب از گناه.

(عَ ص) [ ع. ] (اِ.) نوعی خوراکی درست شده از روده گوسفند که آن را از دل و جگر انباشته باشند.

(عَ دَ یا دِ) [ ع. عصیده ] (اِ.) نوعی حلوا که از آرد و روغن تهیه کنند؛ ج. عصائد (عصاید).

(عَ) [ ع. ] (اِ.) شیره و چکیده چیزی.

(عَ ضّ) [ ع. ]
۱- (مص م.) گزیدن، به دندان گرفتن.
۲- (اِ.) سختی روزگار.

(عِ دَ یا دِ) [ ع. عضاده ] (اِ.)
۱- جانب هر چیز.
۲- ناحیه.
۳- هر یک از دو چوب که در دو جانب در نصب کنند.
۴- معاون، یاور.
۵- قطعه‌ای است مستطیلی که بر پشت اسطرلاب الصاق شده و آن را به جهت احکام به گردش درآورند.
۵- خط کشی است از چوب یا فنر که می‌تواند دور یکی از نقاط خود بچرخد و قطعه دیگر آن در حول صفحه مدرجی دوران کند.

(عِ) [ ع. ] (اِ.) هر درخت بزرگ خاردار.