اسم

عرف

(عُ رْ) [ ع. ]
۱- (اِ.) خوی، عادت.
۲- آن چه که در بین مردم پسندیده و متداول است.
۳- (اِمص.) نیکویی، بخشش.

    عرفا

    (عُ رَ) [ ع. عرفاء ] (اِ.) ج ِ عریف. مردان دانا و آگاه.

      عرفات

      (عَ رَ) [ ع. ] (اِ.) جای توقف حجاج در روز نهم ذی الحجه در نزدیکی مکه.

        عرفان

        (عِ) [ ع. ]
        ۱- (مص م.) شناختن.
        ۲- (اِ مص.) خداشناسی.

          عراده

          (عَ دِ) [ ع. ] (اِ.)
          ۱- از ابزارهای جنگ شبیه به منجنیق که در قدیم برای پرتاب سنگ ازآن استفاده می‌کردند.
          ۲- واحد شمارش توپ.

            عراضه

            (عُ ض ِ یا ضَ) [ ع. عراضه ~] (اِ.) ره آورد (طعام و جز آن).

              عراق

              (عِ یا عَ) [ ع. ]
              ۱- (اِ.) ساحل، کناره آب.
              ۲- مقامی است در موسیقی.

                پیمایش به بالا