اسم

عرب

(عَ رَ) [ ع. ] (اِ.) تازی، از نژاد عرب. ؛به ~ُ عجمی بند نبودن کنایه از: هیچ پشت و پناهی نداشتن. ؛ از بیخ ~ بودن کنایه از: الف – مطلقاً انکار کردن. ب – هیچ ندانستن.

    عربده

    (عَ بَ دِ) [ ع. عربده ] (اِمص.)
    ۱- تند – خویی، بدخلقی.
    ۲- داد و فریاد، نعره.

      عربه

      (عَ بِ یا بَ) [ ع. عربه ] (اِ.)
      ۱- گردونه.
      ۲- کالسکه.

        عرجون

        (عُ) [ ع. ] (اِ.) چوب خوشه خرما، بیخ خوشه خرما که خمیده و کج است.

          عرس

          (عَ رْ) [ ع. ] (اِ.)
          ۱- ستون، ستون میان خیمه.
          ۲- ریسمان.
          ۳- کُره شتر خردسال.

            عرس

            (عِ رْ) [ ع. ] (اِ.) زن شوهردار و مرد زن دار.

              عرس

              (عُ) [ ع. ] (اِ.) عروسی، غذای عروسی.

                عرش

                (عَ) [ ع. ] (اِ.)
                ۱- تخت، تخت پادشاه.
                ۲- خیمه، چادر.
                ۳- سقف، سایبان.
                ۴- رکن.
                ۵- آسمان نهم، فلک الافلاک. ج. اعراش. عروش. عرشه.

                  عدوی

                  (عَ وا) [ ع. ]
                  ۱- (اِمص.) سرایت بیماری و تجاوز آن.
                  ۲- (اِ.) بیماری واگیردار.

                    پیمایش به بالا