اسم

(مِ) [ ع. ] (اِفا.) قصد کننده، آهنگ – کننده.

(مِّ) [ ع. عامه ]
۱- (اِفا.) همه، همگان.
۲- عموم مردم.

(نِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- ستیز کننده.
۲- کسی که از راه راست برگردد و منحرف شود. ج. عواند.

(جِ) [ ع. ] (اِمر.)
۱- آستانه بلند، آستان رفیع.
۲- عنوانی که هنگام خطاب افراد محترم به کار می‌رود.

[ ع. ] (اِفا.) عفو کننده. ج. عفات.

(یَ) [ ع. عافیه ]
۱- (اِمص.) سلامت، تندرستی.
۲- رستگاری.
۳- پارسایی.
۴- مجازاً محافظه کاری.

(قّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- ناخوش دارنده.
۲- آزاردهنده پدر و مادر.