اسم

طعنه

(طَ نِ) [ ع. طعنه ] (اِمص.)
۱- یک بار نیزه زدن.
۲- سرزنش کردن.

    طغان

    (طُ) [ تر. ] (اِ.)
    ۱- شاهین.
    ۲- نامی از نام‌های ترکی.

      طغراء

      (طُ) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- نوعی خط که به شکل منحنی بالای نامه‌ها و فرمان‌ها نوشته می‌شد و حکم امضای پادشاه را داشت.
      ۲- فرمان، منشور.

        طریقت

        (طَ قَ) [ ع. طریقه ] (اِ.)
        ۱- روش، سیرت.
        ۲- مسلک.
        ۳- سیرت اهل سلوک.

          طرفین

          (طَ رَ فِ) [ ع. ] (اِ.) دوطرف، دو جانب.

            طرق

            (طُ رُ) [ ع. ] (اِ.)جِ طریق ؛ راه‌ها، روش‌ها.

              طرقه

              (طَ رَ قِّ) (اِ.) = ترقه: نوعی بازیچه برای بچه‌ها حاوی مقداری باروت که با آتش زدن منفجر شده و صدای زیادی می‌دهد.

                پیمایش به بالا