اسم

طبابت

(طِ بَ) [ ع. ] (اِمص.) عمل و شغل طبیب، مداوا و طرز معالجه امراض، پزشکی.

    طباع

    (طِ) [ ع. ] (اِ.) جِ طبع ؛ سرشت‌ها، خوی‌ها.

      طبال

      (طِ) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- مناره بلند ساخته بر کوه.
      ۲- هر بنای مرتفع.
      ۳- دیوار بلند.
      ۴- صومعه.

        طبایع

        (طَ یِ) [ ع. طبائع ] (اِ.) جِ طبیعت ؛ سرشت‌ها، نهادها.

          طبخ

          (طَ) [ ع. ]
          ۱- (مص م.) پختن.
          ۲- (اِ.) غذای پخته شده.

            طبرخون

            (طَ بَ) (اِ.)
            ۱- عنّاب، درخت عنّاب.
            ۲- چوبدستی سرخ رنگ که در ق دیم به هنگام جنگ به دست می‌گرفتند.

              طبطاب

              (طَ بْ) [ ع. طبطابه ] (اِ.)نوعی چوگان.

                طاووس

                [ معر. ] (اِ.) = طاوس: مرغی است از نوع ماکیان که پرهای زیبا دارد به ویژه نر آن که دُم چتری بسیار زیبایی دارد. پاهای این مرغ زیبا نیست که بر اساس برخی از افسانه‌ها ابلیس به صورت ماری بر پای آن پیچید و وارد بهشت شد.

                  پیمایش به بالا