اسم

طبقه

(طَ بَ قِ) [ ع. طبقه ] (اِ.)
۱- درجه، مرتبه.
۲- صنف، دسته.
۳- فضایی در یک ساختمان، میان دو سقف یا یک کف و یک سقف، اشکوب.

    طبل

    (طَ) [ ع. ] (اِ.) یکی از آلات ضربی و رزمی و آن عبارت است از استوانه‌ای که در دو طرف آن پوست کشیده شده‌است. دُهل (یک رویه و دو رویه).

      طبلک

      (طَ لَ) [ ع – فا. ] (اِمصغ.)
      ۱- طبل کوچک.
      ۲- جعبه‌ای که عطار در آن عطر را نگه می‌دارد.
      ۳- کلاه و تاج درویشان.

        طبله

        (طَ لِ) [ ع. طبله ] (اِ.)۱ – صندوق کوچک.
        ۲- ج عبه عطار.
        ۳- طَبَق.

          طبیعت

          (طَ عَ) [ ع. طبیعه ] (اِ.)
          ۱- سرشت، خوی.
          ۲- آن بخش از جهان که ساخته دست آدمی نیست.

            طبق

            (طَ بَ) [ معر. ] (اِ.) ظرفی شبیه سینی اما بزرگ تر از جنس چوب یا فلز که با آن چیزهای خوردنی حمل کنند.

              طبقات

              (طَ بَ) [ ع. ] (اِ.) جِ طبقه.
              ۱- درجات، مرتبه‌ها.
              ۲- گروه‌ها، جماعات.

                طب

                (طِ بّ) [ ع. ]
                ۱- (مص م.) درمان کردن.
                ۲- (اِ.) معالجه.
                ۳- پزشکی.

                  طبابت

                  (طِ بَ) [ ع. ] (اِمص.) عمل و شغل طبیب، مداوا و طرز معالجه امراض، پزشکی.

                    پیمایش به بالا