اسم

ضرر

(ضَ رَ) [ ع. ]
۱- (مص م.)زیان وارد آوردن.
۲- (اِ.) زیان.

    ضرس

    (ض) [ ع. ] (اِ.) دندان آسیا. ج. اضراس، ضروس. ؛ به ~ قاطع از روی یقین، با کمال اطمینان.

      ضرطه

      (ضَ طِ) [ ع. ضرطه ] (اِ.) گوز، تیز.

        ضرع

        (ضَ) [ ع. ] (اِ.)
        ۱- پستان (گاو و گوسفند و مانند آن).
        ۲- شبرق (گیاه).
        ۳- دوشیدنی، شیرده.

          ضرغام

          (ضَ) [ ع. ] (اِ.)= ضرغم:
          ۱- شیر درنده.
          ۲- دلاور، شجاع.

            ضروب

            (ضُ) [ ع. ] (اِ.) جِ ضرب.
            ۱- گونه‌ها، انواع.
            ۲- اجزای آخر بیت.

              ضرب

              (ضَ) [ ع. ]
              ۱- (مص م.) زدن، کوبیدن.
              ۲- (اِمص.) یکی از چهار عمل اصلی حساب.
              ۳- سکه زدن.
              ۴- طنبک یا دنبک.
              ۵- مَثَل آوردن، داستان زدن.

                ضرب

                (~.) [ ع. ] (اِ.)
                ۱- مانند، مثل.
                ۲- نوع، قسم.

                  ضرب الاجل

                  (ضَ بُ لْ. ا َ جَ) [ ع. ]
                  ۱- (مص ل.) وقت تعیین کردن.
                  ۲- (اِ.) در فارسی پا یان مهلت و مدت معین.

                    ضخم

                    (ض خَ) [ ع. ]
                    ۱- (مص ل.) کلان و فربه گردیدن.
                    ۲- تناور شدن.
                    ۳- (اِمص.) فربهی، ستبری.

                      پیمایش به بالا