اسم

(ضَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) سست شدن، ناتوان گشتن.
۲- (اِمص.) سستی، ناتوانی.

(ضَ رَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) زدن (مطلق).
۲- زدن قلب.
۳- (اِمص.) جهش، تپش قلب.

(ضَ دَ) [ ع – فا. ] (اِمر.) نشانه‌ای به شکل دو خط مایل متقاطع (*).

(~. شَ) [ ع – فا. ] (اِمص.) توانایی، نیرو.

(~. فَ نّ) (اِمر.)
۱- حالتی در کشتی، که ورزشکاری پشت حریف را به زمین بزند.
۲- حالتی در مشت زنی که ورزشکاری حریف را به زمین اندازد و او نتواند در زمان تعیین شده از جا برخیزد.