اسم

(یِ) [ ع. ضائر ] (اِفا.) زیان رساننده، ضرر رساننده.

(یِ) [ ع. ضائع ] (اِفا.)
۱- تباه، تلف.
۲- بی فایده، بی ثمر.
۳- مهمل، بیکار.

(جِ) [ ع. ] (اِفا.) دلتنگ، بی آرام از غم.

(جِ) [ ع. ] (اِفا.)۱ – مرد بر پهلو خوابیده.
۲- کاهل بسیار خسبنده. ج. ضواجع.

(حِ) [ ع. ] (اِفا.) خندان، خندنده.

(رّ) [ ع. ] (اِفا.) زیانکار، مضر. ج. ضارین.

(رِ) [ ع. ] (اِفا.) زننده، کسی که می‌زند. ج. ضوارب. ضاربین.