اسم

ضاغط

(غِ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) افشرنده، فشارنده.
۲- (اِ.) دردی است که صاحبش پندارد که عضو دردمند را می‌فشرند.

    ضامن

    (مِ) [ ع. ]
    ۱- (اِفا.) کفیل، ضمانت – کننده، به عهده گیرنده غرامت.
    ۲- (اِ.) نوعی وسیله دگمه مانند در بعضی ابزارها به ویژه چاقو. ؛ ~ آهو لقب امام رضا (ع).

      ضابطه

      (بِ طَ یا طِ) [ ع. ضابطه ] (اِ.) قاعده، دستور.

        ضایع

        (یِ) [ ع. ضائع ] (اِفا.)
        ۱- تباه، تلف.
        ۲- بی فایده، بی ثمر.
        ۳- مهمل، بیکار.

          پیمایش به بالا