اسم

صیغه

(غَ یا غِ) [ ع. صیغه ] (اِ.)
۱- هرچیز در قالب ریخته شده.
۲- ریخت، شکل.
۳- عقد موقت.
۴- صورتی از کلمه که شخص یا زمان فعل را نشان می‌دهد.

    صیف

    (صَ یا ص) [ ع. ] (اِ.) تابستان.

      ضابط

      (بِ) [ ع. ] (اِفا.)
      ۱- نگاه دارنده، حفظ کننده.
      ۲- شحنه.
      ۳- حاکم. ج. ضوابط.

        صیانت

        (نَ) [ ع. صیانه ]
        ۱- (مص م.) حفظ کردن.
        ۲- خویشتن نگاهداشتن.
        ۳- (اِمص.) نگه داری.

          صیحه

          (صَ حَ) [ ع. صیحه ] (اِ.) بانگ، فریاد.

            صید

            (صَ) [ ع. ]
            ۱- (مص م.) شکار کردن.
            ۲- (اِ.) شکار.
            ۳- آن چه که شکار کنند.

              صیدله

              (صَ دَ لَ) [ معر. ]
              ۱- (اِمص.) گیاه – شناسی.
              ۲- داروفروشی. عطاری.

                صیصه

                (صَ صَ) [ ع. صیصه ] (اِ.)
                ۱- خار پس پای خروس، سیخک پشت پای خروس، خار خروس.
                ۲- شاخ گاو و آهو.
                ۳- حصار و هرچه که بد ان باز دارند چیزی را و به وی پناه گیرند.
                ۴- شبان.
                ۵- نیکو سیاست.

                  پیمایش به بالا