اسم

صفصف

(صَ صَ) [ ع. ] (اِ.) زمین هموار، زمین هامون و نرم.

    صفع

    (صَ) [ ع. ]
    ۱- (مص م.) سیلی زدن کسی را.
    ۲- نرم پس گردنی زدن.
    ۳- (اِ.) پشت گردنی.

      صفه

      (صُ فَّ) [ ع. صفه ] (اِ.) خانه تابستانی سقف دار.

        صفاء

        (صَ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) پاک و بی غش شدن.
        ۲- (اِمص.) پاکیزگی.
        ۳- خلوص، یکرنگی.
        ۴- خوشی.
        ۵- طراوت.

          صفاق

          (ص) [ ع. ] (اِ.) پرده‌ای است دوجداره و دارای ترشح مخصوص در بین دو جدار که منضم به اعضای داخل بطن و لگن می‌باشد، صفاق اصل مزودرمی دارد و لایه مجاور به احشاء آن را صفاق احشایی و لایه مجاور به عضلات شکم را صفاق جداری گویند.

            صفاهان

            (ص) (اِ.)
            ۱- سپاهان، اسم شهر اصفهان.
            ۲- یکی از نواهای موسیقی قدیم.

              صفت

              (ص فَ) [ ع. صفه ]
              ۱- (مص م.) چگونگی کسی یا چیزی را گفتن.
              ۲- ستودن.
              ۳- (اِمص.) بیان حال.
              ۴- چگونگی، چونی.
              ۵- (اِ.) باطن، معنی.
              ۶- خلق و خوی.
              ۷- کلمه‌ای است که به اسم افزوده می‌شود تا حالت و چگونگی آن را بیان کند. ج. صفات.

                صفح

                (صَ فْ) [ ع. ]
                ۱- (مص ل.) درگذشتن از گناه کسی.
                ۲- روی گردانیدن.
                ۳- (اِ.) طرف و کناره چیزی.

                  پیمایش به بالا