اسم

صقال

(ص) [ ع. ]
۱- (مص م.) زدودن شمشیر و آینه و جز آن، صیقل زدن.
۲- (اِمص.) زدودگی، جلا.

    صقع

    (صُ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- کرانه.
    ۲- گوشه زمین، ناحیه. ج. اصقاع.

      صقل

      (صَ) [ ع. ]
      ۱- (مص م.) جلا دادن.
      ۲- (اِ مص.) جلا، پرداخت.

        صفر

        (صَ فَ) [ ع. ] (اِ.) دومین ماه سال قمری.

          صفر

          (ص) [ معر – سنس. ] (اِ.)
          ۱- خالی، تهی، پوچ.
          ۲- در اصطلاح ریاضی علامتی به شکل (۰) که به خودی خود عدد نیست ولی اگر در طرف راست عددی قرار گیرد آن عدد را ده برابر می‌کند.

            صفرا

            (صَ) [ ع. صفراء ]
            ۱- (ص.)مؤنث اصفر؛ زردرنگ.
            ۲- (اِ.) زرداب.
            ۳- مایعی زردرنگ و تلخ که از کبد ترشح می‌شود.
            ۴- مجازاً به معنی تندی.

              صفراکش

              (~. کُ) [ ع – فا. ]
              ۱- (ص فا.) زایل کننده صفرا.
              ۲- (اِ.) کنایه از: غذای کمی که صبح خورند.

                صفصف

                (صَ صَ) [ ع. ] (اِ.) زمین هموار، زمین هامون و نرم.

                  پیمایش به بالا