اسم

شوفر

(فُ یا فِ) [ فر. ] (اِ.) راننده اتومبیل.

    شوره

    (رِ) (اِ.)
    ۱- جسمی است سفید رنگ و شکننده و قابل حل در آب که ترکیبی است از پتاسیم و نیتروژن و اکسیژن. در صنایع شیشه سازی و باروت سازی از آن استفاده می‌کنند.
    ۲- پوسته‌های سفید رنگ و ریزی در موی سر.

      شورو

      (ش رُ) (اِ.) پوست بزغاله، چرم بزغاله.

        شوسه

        (شُ سِّ) [ فر. ] (اِ.) جاد ه‌ای که عملیات زیرسازی آن انجام شده باشد و به جای آسفالت روی آن شن ریخته باشند، جاده ساخته و پرداخته.

          شور

          (اِمص.) ورزیدن، به کار بردن، عمل کردن.
          ۲- (اِفا.) در ترکیبات به معنی «شورنده» آید: الف – (به کار برنده، ورزنده): سلاحشور، سلحشور. ب – زیر و زبر کننده، برهم زننده: خاکشور.

            پیمایش به بالا