اسم مرکب

(خُ) (اِمر.)
۱- بی هنر، بی فضل.
۲- بی خبر از عشق.

(~.) (اِمر.)
۱- زخم و جراحت.
۲- حیله و نفاق.

(~. اَ) (اِمر.) دانه‌های خشک خوردنی مانند عدس، نخود.

(~. خُ) (اِمر.) کنایه از: کسی که چیزی نداشته باشد.

(خَ رَ) (اِمر.)
۱- مجرمی را سوار خر کردن و در اطراف شهرگردانیدن.
۲- جمعیت، ازدحام مردم.

(~.) (اِمر.) نوعی سرگرمی که در آن خروس‌ها را با هم به جنگ وامی دارند.

(~. خا) (اِمر.) هنگام سحر (زمانی که خروس می‌خواند).

(خُ. کُ) (اِمر.) پرنده‌ای است وحشی مانند خروس، دارای چشم‌های درشت و پای‌های دراز و بال‌های بزرگ و دم پهن و کاکلی از پر بر سر دارد.

(خُ رَ) (اِمر.) کیسه‌ای چرمین که درویشان و مسافران بر پهلو بندند و پول و اشیاء دیگر را در آن ریزند.

(خُ رَّ) (اِمر.) خرگاه.