اسم مرکب

(بِ پُ) (اِمر.) منی، آب مرد.

(پِ یْ کَ) (اِمر.)
۱- ستاره، کوکب.
۲- روشنایی صور فلکی.

(اِمر.)
۱- فشار آب، نیروی آب.
۲- پیشاب، ادرار.

(جَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) جزر.

(بِ جِ) (اِمر.) کنایه از: خون، خونابه (طبق طب قدیم، جگر مرکز خون است).

(~ِ جُ) (اِمر.) نوشابه الکلی ضعیف که از مالتوز و مخمر آب جو تهیه شود، ماءالشعیر، شراب جو، فوگان، فقاع.

(چَ) (اِمر.)
۱- ناشتایی، غذای اندک.
۲- خوراک وحوش و طیور.

(بِ چَ) (اِمر.) اشک، سرشک.

(چِ لُ) (اِمر.) آبی که برنج در آن جوشیده باشد، ابریس، آشام، آشاب.

(بِ حَ رَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) اشک، سرشک.