اسم مرکب

شب بو

(~.) (اِمر.) گیاهی است از تیره صلبیان که زینتی است و به سبب دارا بودن گل‌های معطر و زیبا غالباً در باغچه‌ها کشت می‌شود. شب بوی، شقاری، شمشم، خمخم، خیرو، خیری نیز گفته می‌شود.

    شب پوش

    (~.) (اِمر.)
    ۱- لباس خواب.
    ۲- روسری که شب هنگام خوابیدن به سر بندند.

      شب چراغ

      (~. چِ) (اِمر.)
      ۱- هر گوهر آبدار و درخشنده.
      ۲- کرم شب تاب.
      ۳- چراغانی.

        شایگان

        [ په. ] (ص مر.)
        ۱- سزاوار.
        ۲- درخور شاه.
        ۳- هر چیز خوب و گران بها.
        ۴- فراخ.
        ۵- خزانه.
        ۶- گنج شاهانه.
        ۷- از عیوب قافیه‌است و آن تکرار علامت جمع باشد در قافیه. شایورد (یْ وَ) (اِمر.)
        ۱- هاله، خرمن ماه.
        ۲- پرده‌ای است از موسیقی.

          پیمایش به بالا