اسم مصدر

بهجت

(بِ یا بَ جَ) [ ع. بهجه ]
۱- (مص ل.) شادمان شدن.
۲- (اِمص.) زیبایی.
۳- سرور، شادی.

    بلوی

    (بَ وا) [ ع. ] (اِمص.)
    ۱- آزمایش، آزمون.
    ۲- سختی، گرفتاری.
    ۳- شورش.

      بلق

      (بَ لَ یا لْ) [ ع. ]
      ۱- (مص ل.) پیسه گردیدن، سپید دست و پا شدن تا ران.
      ۲- (اِمص.) پیسگی، سیه سپیدی، ابلقی.

        بلاهت

        (بَ هَ) [ ع. بلاهه ] (اِمص.)
        ۱- کم خردی.
        ۲- ضعف تدبیر، سستی رأی.

          بلبال

          (بَ) [ ع. ]
          ۱- (اِ.) شدت اندوه و غم. وسوسه.
          ۲- (اِمص.) برانگیختگی، تحریک – کردگی.

            پیمایش به بالا