(اِ عَ) [ ع. اطاعه ] (مص م.) ۱- فرمان بردن، گردن نهادن. ۲- (اِمص.) فرمان بری.
(اِ ئَ) [ ع. اضائه ] ۱- (مص م.) روشن کردن. ۲- (مص ل.) روشن شدن. ۳- (اِمص.) روشنایی.
(اِ طِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) پریشان حال شدن. ۲- لرزیدن. ۳- (اِمص.)آشفتگی، بی تابی.
(اِ طِ) [ ع. ] ۱- (مص م.) به هم مالیدن، به هم ساییدن. ۲- (اِمص.) مالش.
(اِ فِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) زرد شدن. ۲- (اِمص.) زردی.
(اُ س ِ) (اِمص.) عطسه.
(اَ لَ) [ ع. اصاله ] (اِمص.) ۱- نژاده بودن، اصیل بودن. ۲- نجابت داشتن.
(اِ یا اُ) ۱- (اِمص.) لغزش. ۲- خزیدن. ۳- مجازاً: سهو، خطا.
(اِ خِ) (اِمص.) لغزش، زلت.
(اِ مِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) بیزاری، نفرت داشتن. ۲- (اِمص.) اکراه، نفرت.
