اسم مصدر

(عَ لَ) [ ع. عداله ]
۱- (مص ل.) عادل بودن، انصاف داشتن.
۲- (اِمص.) دادگری.

(عُ دَ) [ ع. عبوده ] (اِمص.)
۱- بندگی، غلامی.
۲- طاعت.
۳- پرستش.

(عُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) روی ترش کردن.
۲- (اِمص.) ترشرویی.

(عِ رَ یا رِ) [ ع. عبره ] (اِمص.) عبرت.

(عَ بَ رِ) [ ع. عبره ] (اِمص.) ارزیابی محصول که به وسیله معدل گرفتن از چند سال معین صورت گیرد.

(عَ بَ) [ ع. ] (اِمص.) ترشرویی.

(عِ دَ) [ ع. عباده ]
۱- (مص م.) بندگی کردن و پرستیدن خدا.
۲- (اِمص.) پرستش، بندگی.

(یَ) [ ع. عافیه ]
۱- (اِمص.) سلامت، تندرستی.
۲- رستگاری.
۳- پارسایی.
۴- مجازاً محافظه کاری.

(رِ فَ) [ ع. عارفه ] (اِمص.) نیکویی.

(رِ فِ یا فَ) [ ع. عارفه ] (اِفا.)
۱- مؤنث عارف، زن صوفی.
۲- (اِمص.) مهربانی، نیکویی ؛ ج. عوارف.