اسم مصدر

ظفر

(ظَ فَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) پیروز شدن.
۲- (اِمص.) پیروزی.

    ظرافت

    (ظَ فَ) [ ع. ظرافه ]
    ۱- (مص ل.) زیرک شدن.
    ۲- ماهر گردیدن.
    ۳- (اِمص.) زیرکی.
    ۴- مهارت.
    ۵- خوش زبانی، نکته سنجی.
    ۶- خوش اندامی، زیبایی.

      طیش

      (طِ یْ) [ ع. ]
      ۱- (مص ل.) سبک شدن.
      ۲- (اِمص.) بی عقلی، سبکسری.
      ۳- خشم، غضب.
      ۴- رنج.
      ۵- اضطراب.

        طوف

        (طُ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) گرد چیزی گشتن.
        ۲- (اِمص.) گردش، گشت.

          طول

          (طَ یا طُ) [ ع. ] (اِمص.)
          ۱- زیادت، فزونی.
          ۲- علو.
          ۳- وسعت، فراخی.
          ۴- قدرت، توانگری.

            طول

            [ ع. ]
            ۱- (مص ل.) دراز شدن، مدت دار شدن.
            ۲- (اِمص.) درازی.

              طوع

              (طُ) [ ع. ]
              ۱- (مص ل.) فرمان بردن.
              ۲- (اِمص.) فرمانبرداری.

                طهر

                (طُ هْ) [ ع. ]
                ۱- (مص ل.) پاک شدن.
                ۲- پاک شدن زن از حیض.
                ۳- (اِمص.) پاکی.

                  طواف

                  (طَ) [ ع. ]
                  ۱- (مص ل.) گرد چیزی گشتن.
                  ۲- دور خانه خدا گشتن.
                  ۳- (اِمص.) گردش، دور.

                    پیمایش به بالا