اسم مصدر

عبودت

(عُ دَ) [ ع. عبوده ] (اِمص.)
۱- بندگی، غلامی.
۲- طاعت.
۳- پرستش.

    عبره

    (عَ بَ رِ) [ ع. عبره ] (اِمص.) ارزیابی محصول که به وسیله معدل گرفتن از چند سال معین صورت گیرد.

      عبادت

      (عِ دَ) [ ع. عباده ]
      ۱- (مص م.) بندگی کردن و پرستیدن خدا.
      ۲- (اِمص.) پرستش، بندگی.

        عافیت

        (یَ) [ ع. عافیه ]
        ۱- (اِمص.) سلامت، تندرستی.
        ۲- رستگاری.
        ۳- پارسایی.
        ۴- مجازاً محافظه کاری.

          عارفه

          (رِ فِ یا فَ) [ ع. عارفه ] (اِفا.)
          ۱- مؤنث عارف، زن صوفی.
          ۲- (اِمص.) مهربانی، نیکویی ؛ ج. عوارف.

            Scroll to Top