اسم مصدر

(ظَ فَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) پیروز شدن.
۲- (اِمص.) پیروزی.

(ظَ فَ) [ ع. ظرافه ]
۱- (مص ل.) زیرک شدن.
۲- ماهر گردیدن.
۳- (اِمص.) زیرکی.
۴- مهارت.
۵- خوش زبانی، نکته سنجی.
۶- خوش اندامی، زیبایی.

(طَ یَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) پرواز کردن.
۲- (اِمص.) پرواز.

(طِ یْ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) سبک شدن.
۲- (اِمص.) بی عقلی، سبکسری.
۳- خشم، غضب.
۴- رنج.
۵- اضطراب.

(طَ یا طُ) [ ع. ] (اِمص.)
۱- زیادت، فزونی.
۲- علو.
۳- وسعت، فراخی.
۴- قدرت، توانگری.

[ ع. ]
۱- (مص ل.) دراز شدن، مدت دار شدن.
۲- (اِمص.) درازی.

(طُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) فرمان بردن.
۲- (اِمص.) فرمانبرداری.

(طُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) گرد چیزی گشتن.
۲- (اِمص.) گردش، گشت.

(طُ هْ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) پاک شدن.
۲- پاک شدن زن از حیض.
۳- (اِمص.) پاکی.

(طَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) گرد چیزی گشتن.
۲- دور خانه خدا گشتن.
۳- (اِمص.) گردش، دور.