اسم مصدر

(طُ مَ نِ) [ ع. طمأنینه ]
۱- (مص ل.) آرام گرفتن، قرار گرفتن.
۲- (اِمص.) آرامش.
۳- قرار، سکون.

(طَ یا طِ وَ) [ ع. طلاوه ] (اِمص.)
۱- خوبی، نیکویی.
۲- شادی، شادمانی.

(طَ لَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) خواستن.
۲- (اِمص.) خواست، خواهش.
۳- در فارسی پولی که به عنوان قرض به کسی داده باشند.

(طَ) [ ع – فا. ] (اِمص.)
۱- پوشاندن سطح چیزی با لایه نازکی از طلا.
۲- تزیین نسخه‌های خطی با آب طلا، نقره، شنگرف و لاجورد.

(~.) [ ع – فا. ] (اِمص.) کوبیدن فلزهای براق به ویژه طلا و نقره به صورت نقش‌های زینتی یا نوشته بر سطح دلخواه، زرکوبی.

(طَ قَ) [ ع. طلاقه ]
۱- (مص ل.)گشاده – رو شدن.
۲- فصیح شدن.
۳- (اِمص.) گشاده – رویی.
۴- گشاده زبانی، فصاحت.

(طَ نِ) [ ع. طعنه ] (اِمص.)
۱- یک بار نیزه زدن.
۲- سرزنش کردن.

(~. بَ تَ) [ تر – فا. ] (اِمص.) جمع آوری لشکر.

(طَ فِ) [ ع. طرفه ]
۱- (مص ل.) یک چشم به هم زدن.
۲- (اِمص.) خونریزی رگ -‌های قرنیه چشم که بر اثر ضربه وارد بر چشم عارض شود.

(طَ رَ یَّ) (اِمص.) مأخوذ از عربی به معانی
۱- روبرو شدن.
۲- دشمنی، رویارویی.