اسم مصدر

زحف

(زَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) دور شدن از اصل.
۲- فرو افتادن تیر نشانه.
۳- (اِمص.) دوری.
۴- هر تغییر که در اصول افاعیل عروض داده شود.

    زبان بر

    (~. بُ)
    ۱- (ص فا.) کنایه از: عطا، بخشش (که به وسیله آن زبان طعن را قطع کنند.)
    ۲- (اِمص.) کنایه از: خاموش کردن مدعی به دلایلی که دیگر نتواند سخن گوید.

      ریع

      (رَیا رِ) [ ع. ]
      ۱- (مص ل.) نمو کردن.
      ۲- (اِمص.) افزونی.

        پیمایش به بالا