اسم مصدر

زلق

(زَ لَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) لغزیدن.
۲- (اِمص.) لغزش.
۳- استمناء.

    زل

    (زَ لّ) [ ع. ]
    ۱- (مص ل.) لغزیدن.
    ۲- (اِمص.) لغزش.

      زعم

      (زَ عْ) [ ع. ]
      ۱- (مص م.) به عهده گرفتن.
      ۲- (اِمص.) کفالت.

        زرق

        (زَ) [ ع. ]
        ۱- (اِمص.) تزریق.
        ۲- (اِمص.) کبودی.
        ۳- دورویی، نفاق.

          زرداب

          ریز (~.)
          ۱- (ص فا.) بدخویی کننده، خشم گیرنده.
          ۲- (اِمص.) خونریزی.

            زرافشان

            (زَ. اَ)
            ۱- (ص مف.) چیزی که ریزه زر یا گردِ زر بر آن افشانده باشند.
            ۲- (اِمص.) شاباش، نثار کردن زر و سیم.

              پیمایش به بالا