صفت مرکب

بیراه

(ص مر.)
۱- گمراه، منحرف از راه.
۲- بی انصاف.
۳- آن که کارهای ناشایسته کند.

    بیخو

    (خُ یا خَ) (ص مر.) زمینی که از علف و گیاهان هرزه پاک شده باشد.

      بی نوا

      (نَ) (ص مر.)
      ۱- بی چیز، تهی دست.
      ۲- بی چاره، بی سامان.
      ۳- ناتوان، درمانده.

        پیمایش به بالا