صفت مرکب

(عُ ض ِ) [ فا – ع. ] (ص مر.) ناتوان، بی مصرف، بیکاره.

(قَ) (ص مر.)
۱- ناپایدار، بی ثبات.
۲- بی صبر، ناشکیبا.

(ص مر.) کسی که کاری ندارد.

(رِ یا رَ)(ص مر.)۱ – بی کار.
۲- بی هنر.
۳- ولگرد.
۴- بی فایده، بی مصرف.

(مَ حَ) [ فا – ع. ] (ص مر.) بی ارزش، بی اعتبار.

(مَ) (ص مر.) بی حد، بی حساب.

(ص مر.) مخنُث، اَمْرَد.

(ص مر.)
۱- بی نظم و ترتیب.
۲- فقیر، درویش.

(سَ رُ) (ص مر.)
۱- فرومایه، پست، دنی.
۲- ناتوان، عاجز.

(سِ کِّ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- زر و سیمی که بر آن چیزی نقش نشده باشد.
۲- کنایه از: بی اعتبار، بی قدر.