صفت مرکب

(شَ رَ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- بی – آبرو، بی عزت.
۲- بی ناموس.

(شُ) [ فا – ع. ] (ص مر.) نادان، بی – عقل، احمق.

(طَ رَ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- کسی که تعصب ندارد.
۲- دولتی که در سیاست‌های جهانی داخل دسته بندی‌ها نشود و جانب بعضی دولت‌ها را نگیرد.

[ فا – ع. ] (ص مر.) کسی که از کارهای ناشایست ننگ نداشته باشد.

(عَ) [ ع – فا. ] (ص مر.) بی مانند، بی نظیر.

(عُ ض ِ) [ فا – ع. ] (ص مر.) ناتوان، بی مصرف، بیکاره.

(قَ) (ص مر.)
۱- ناپایدار، بی ثبات.
۲- بی صبر، ناشکیبا.

(ص مر.) کسی که کاری ندارد.

(رِ یا رَ)(ص مر.)۱ – بی کار.
۲- بی هنر.
۳- ولگرد.
۴- بی فایده، بی مصرف.

(مَ حَ) [ فا – ع. ] (ص مر.) بی ارزش، بی اعتبار.