صفت مرکب

بی ادب

(اَ دَ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- بی دانش.
۲- بی تربیت.
۳- گستاخ، جسور.

    بی انصاف

    (اِ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
    ۱- آن که از راه عدالت منحرف گردد.
    ۲- ظالم، ستمکار، بیدادگر.

      بی انضباط

      (اِ ض ِ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
      ۱- آن که در هیچ چیز نظم ندارد.
      ۲- بی عصمت، بی تربیت، بی نظم.

        پیمایش به بالا