صفت مرکب

(بَ دُ) (ص مر.) لاابالی، بی قید.

(بَ) (ص مر.)
۱- بی ارزش، بی قیمت.
۲- پُربها، گرانبها، آنقدر که نتوان برایش قیمتی تعیین کرد.

(بِ مَ نِ) (ص مر.) = وهمنش: دارای منش نیک، دارای اندیشه خوب.

(بِ هَ) (ص مر.)
۱- با هم، همراه.۲ – تنگدل، محزون.

(~. وَ) (ص مر.)۱ – بهره بر.
۲- بهره – دار، بافایده.
۳- سودبرنده.
۴- کامیاب.

(بِ)
۱- (اِمر.) روز خوب، روز خوش.
۲- نوعی بلور کبود و شفاف و کم قیمت.
۳- کندر هندی.
۴- (ص مر.)نیک روز، خوش اختر، نیک بخت.

(بُ لِ) (ص مر.) کهن، سالخورده.

(بُ) (ص مر.)۱ – مالدار، مایه دار.
۲- کیسه دار، خانه دار.
۳- دوا فروش.
۴- ری شه دار.
۵- نام طبقه‌ای از طبقات عالی اجتماعی در قدیم که لباس مخصوص به خود را داشتن.

(بُ بَ) (ص مر.) فاقد راه خروج.

(~. زِ) (ص مر.) معروف، نامدار، مشهور.