صفت مرکب

(بَ. عُ نُ) (ص مر.) بدخلق، بدرفتار.

(~. ق ِ لِ) [ فا – تر. ] (ص مر.) بهانه گیر، بدسلوک.

(~. رِ) (ص مر.)
۱- آن که مرتکب کارهای بد شود، بدکردار.
۲- شریر، موذی.
۳- فاسق، زناکار، روسپی.

(~. گِ) (ص مر.) زشت، نازیبا.

(~. گُ)(ص مر.)
۱- کسی که سوءظن دارد.
۲- حسود.
۳- مغرض.

(~. گُ هَ)(ص مر.) بدنژاد. بدسرشت.

(بَ لِ) (ص مر.)
۱- حیوان سرکش.
۲- آدم گردنکش، یاغی.

(~. مَ) (ص مر.) کسی که در مستی عربده کشد و شرارت کند، آن که پس از مست شدن هرزه گویی کند.

(~. مَ ظَ نِّ) [ فا – ع. ] (ص مر.) بدگمان، بدظن.

(~. لِ) (ص مر.) سِمج، سخت انتقام.